Αυτός που παρέχει τη μεγαλύτερη δυνατή προστασία από την ακτινοβολία (ιονίζουσα ή μη). Αναφέρεται σε υλικά, εξοπλισμό ή μέτρα που εμποδίζουν τις βλαβερές ακτίνες (π.χ. ακτίνες Χ, UV) να διαπεράσουν μια επιφάνεια.

Χρησιμοποιείται σε κανονισμούς ασφαλείας για ακτινολογικά εργαστήρια (π.χ. «Ο θώρακας από μόλυβδο είναι ακτινοβολιοπροστατευτικότερος από άλλα υλικά»).

Σε προδιαγραφές για τζάμια ή ειδικές στολές εργασίας σε περιβάλλοντα με ραδιενέργεια ή έντονη ηλιακή ακτινοβολία.